Бноўкӣ ки марои рахна дар дарун кардӣ

چو به تیغ کین ز خشمم بسر رکاب آیی

Кдўртҳмаҳи умр аз дилам бурун кардӣ

بخدا که پیش چشمم به از آفتاب آیی

Ту сарви ноз ки гулро биноз мибўиӣ

همه دم چو برق تازی بسرم چه گرمیست این

Куҷои барии дили моро ки ғарқ хӯн кардӣ

که بقتل بیگناهی بچنین شتاب آیی

Чу гули бхрмни ман умр ки хоҳӣ оташ зад

ز سرشک از آن کنارم همه دم پر آب باشد

Ки навбаҳори рух аз бодаи лола гаван кардӣ

که تو نوغزال گاهی بکنار آب آیی

Раҳами бслслаҳи зулф чун нмидодӣ

تو که گنج حسن و نازی چه شود اگر زمانی

Марои зи баҳр чаҳ сари ҳалқа ҷунун кардӣ

بزکوه حسن و خوبی سوی این خراب آیی

Дилам ки шуҳраи олам ба неки номӣ буд

من مفلس گدا را بخیال هم نگنجد

Фасонаи ҳамаи шаҳраши бик фусун кардӣ

که درآیی از درمن مگرم بخواب آیی

Дарин чаман ҳама ҷомӣаст аиФлк чунаст

طمع ایحریف کم کن ببتان که مست نازند

Ки ҷоми наргиси махмур сарнигӯн кардӣ

مگر آنکه سوی ایشان بدلی کباب آیی

зи доми ҳиҷри бмрдн расидаам аҳлӣ

سر کوی دوست اهلی ز شماره شهیدان

Магӯ ки чун брҳондт бигӯ ки чун кардӣ

نه قیامتست آنجا که تو در حساب آیی