То чанд бошад ин ғами пинҳон ки бо ман аст

تا چند باشد این غم پنهان که با من است

То кӣ балоӣ тан кашад ин ҷон ки бо ман аст

تا کی بلای تن کشد این جان که با من است

Осӯдаанд ҷону дили ман ки бо тавонад

آسوده اند جان و دل من که با تواند

Дар зорӣаст дидаи гирён ки бо ман аст

در زاری است دیده گریان که با من است

Зоҳир намекунам ғами худ каз алоҷи халқ

ظاهر نمی کنم غم خود کز علاج خلق

Кӣ ба шавад ҷароҳати пинҳон ки бо ман аст

کی به شود جراحت پنهان که با من است

Гар орзӯии ганҷ висолат кунам маранҷ

گر آرزوی گنج وصالت کنم مرنج

Кин орзӯ кунад дили вайрон ки бо ман аст

کین آرزو کند دل ویران که با من است

Аҳлӣ агар чаҳ мешавад аз дидаи ёри давр

اهلی اگر چه می شود از دیده یار دور

Чун дар дил манаст ҳамон дон ки бо ман аст

چون در دل من است همان دان که با من است