Саги кӯии ту ки шаб то бсҳри пеш ман аст

سگ کوی تو که شب تا بسحر پیش من است

Меҳрбоняши зи баҳри ҷигари риш ман аст

مهربانیش ز بهر جگر ریش من است

Ғайритем бо ту чунонаст ки бо хеш бидам

غیرتم با تو چنان است که با خویش بدم

Ҳаркии бегонаи зҳмри ту буд хеш ман аст

هرکه بیگانه زهمر تو بود خویش من است

Азтў ҳар кӯи бшФоъти талабади хӯни маро

ازتو هر کو بشفاعت طلبد خون مرا

Никхўоаҳи дил ман нест бидонадяш ман аст

نیکخواه دل من نیست بداندیش من است

Ташнаи лаъли туами заҳр манаст оби ҳаёт

تشنه لعل توام زهر من است آب حیات

Ҳарчӣ пеши дгарони нӯш буд неш ман аст

هرچه پیش دگران نوش بود نیش من است

Муддаӣ хона харобаст азин рашк ки дӯст

مدعی خانه خرابست ازین رشک که دوست

Ганҷ ҳасанасту харобаши дили дарвеш ман аст

گنج حسن است و خرابش دل درویش من است

Аҳлӣ , аз саҷдаи он бут набӯд айби маро

اهلی، از سجده آن بت نبود عیب مرا

Бути пурситами ман ва ин брҳмнии кеш ман аст

بت پرستم من و این برهمنی کیش من است