Чунин ки ташнаи бхўни лаъл ёрбӣ сабаб аст

چنین که تشنه بخون لعل یاربی سبب است

Ҳалоки мо аҷабӣ нест зиндагӣ аҷаб аст

هلاک ما عجبی نیست زندگی عجب است

Ман аз адаб нишморам саг дарат худ ро

من از ادب نشمارم سگ درت خود را

Ки одамаш нишморанд ҳарки беадаб аст

که آدمش نشمارند هرکه بی ادب است

Агарчӣ хок шудам рухи мтоб эй хуршед

اگرچه خاک شدم رخ متاب ای خورشید

Ки зарраи зарраи ғуборам ҳануз дар талаб аст

که ذره ذره غبارم هنوز در طلب است

Ба маҷлисӣ ки буд ҳазор дили пурхӯн

به مجلسی که بود هزار دل پرخون

Чаҳ ҷои соғари айшу пиёла тараб аст

چه جای ساغر عیش و پیاله طرب است

зи устихон чаҳ аҷаб дар рутаби кзўмо ро

ز استخوان چه عجب در رطب کزوما را

Биҷои мағзи зи пайкон дар устихон рутаб аст

بجای مغز ز پیکان در استخوان رطب است

Фиканд аз он суханати шӯр дар аҷами аҳлӣ

فکند از آن سخنت شور در عجم اهلی

Ки чошнии ҳадиси ту аз шаҳ араб аст

که چاشنی حدیث تو از شه عرب است