Бҳлоки худ напушами назар аз рух чу моҳат

بهلاک خود نپوشم نظر از رخ چو ماهت

Ки ҳазор ҷони ширини бФдои як нигоҳат

که هزار جان شیرین بفدای یک نگاهت

Агарам кашӣ чаҳ ҳоҷати бҳзори тири мижгон

اگرم کشی چه حاجت بهزار تیر مژگان

Ки басаст як ишорати зи ду наргиси сиёҳат

که بس است یک اشارت ز دو نرگس سیاهت

Чу ту подшоҳи ҳасании ғам додхоҳ ме пресс

چو تو پادشاه حسنی غم دادخواه می پرس

Ки ба пурсишӣ шавад хуши дили риши додхоҳат

که به پرسشی شود خوش دل ریش دادخواهت

Вале аз ғурури хӯбии бгдо куҷо кунӣ раҳм

ولی از غرور خوبی بگدا کجا کنی رحم

Ки нигаҳ намефитад ҳам ба ҳазор подшоҳат

که نگه نمی فتد هم به هزار پادشاهت

Чу магас ба хон васлами баҳисоб агар наёрӣ

چو مگس به خوان وصلم بحساب اگر نیاری

Бисмии ин ки дар шуморами бсёҳии сипоҳат

بسم این که در شمارم بسیاهی سپاهت

Сари хӯни халқ дорӣ манеҳ аз дилами буруни пой

سر خون خلق داری منه از دلم برون پای

Ки зи тири оҳи мардуми дили ман буд паноҳат

که ز تیر آه مردم دل من بود پناهت

Бҳёт ҷовдонӣ нарисӣ чу Хизри аҳлӣ

بحیات جاودانی نرسی چو خضر اهلی

Магари онкии дард ҷомӣ бирасад зи дасти шоҳат

مگر آنکه درد جامی برسد ز دست شاهت