То ту чу шамъ мекунӣ тези назари басӯии мо

تا تو چو شمع می‌کنی تیز نظر به سوی ما

Тез тараст ҳар нафаси оташи орзӯии мо

تیز‌تر است هر نفس آتش آرزوی ما

Хами шиканони бхонқаҳ бо хам ме саломатанд

خم‌شکنان به خانقه با خم می سلامتند

Санги маломат аз миёни мишкнди сабуии мо

سنگ ملامت از میان می‌شکند سبوی ما

Ҳар ки шаҳид ишқ шуд шустан ӯ чаҳ ҳоҷат аст

هر که شهید عشق شد شستن او چه حاجت است

Кард бхўни хештани теғи ту шасту шӯии мо

کرد به خون خویشتن تیغ تو شست‌و‌شوی ما

Нола чу шиша аз ғамати хост ки дил тиҳӣ кунад

ناله چو شیشه از غمت خواست که دل تهی کند

Оҳ ки гиря шуд гиреҳи пеши ту дар гулӯии мо

آه که گریه شد گره پیش تو در گلوی ما

Каъбаи аҳли дили туе сангдилӣ чаҳ мекунӣ

کعبه اهل دل تویی سنگدلی چه می‌کنی

Қиблаи ҳоҷатӣ чаро рӯ накунӣ басӯии мо

قبله حاجتی چرا رو نکنی به سوی ما؟

Гуфтамаш аздли сагат пок шавад ғубори ман

گفتمش از دل سگت پاک شود غبار من

Гуфт гуҳӣ ки хоки ту боди баради зи кӯии мо

گفت گهی که خاک تو باد برد ز کوی ما

Аҳлии хастаро чу мо хори мубин ки оқибат

اهلی خسته را چو ما خوار مبین که عاقبت

Бар сари хоки мо чу гул чеҳра наҳй ббўии мо

بر سر خاک ما چو گل چهره نهی به بوی ما