Бе шамъи рахти ҳеҷ сафо дар дил мо нест

بی شمع رخت هیچ صفا در دل ما نیست

Биллоҳ ки бе рӯй ту дар каъба сафо нест

بالله که بی روی تو در کعبه صفا نیست

Хоҳам суханӣ гуфт маранҷ эй гули раъно

خواهم سخنی گفت مرنج ای گل رعنا

Ҳайфаст ки бо чун ту гулии буи вафо нест

حیف است که با چون تو گلی بوی وفا نیست

Мо аҳли вФоииму зҷўр ту нанолем

ما اهل وفاییم و زجور تو ننالیم

Ҷое ки вафо ҳаст ғам аз ҷавр ва ҷафо нест

جایی که وفا هست غم از جور و جفا نیست

Ҳар нуктаи хӯбӣ ки худо дод ба хубон

هر نکته خوبی که خدا داد به خوبان

Ҷузи меҳру вафо ҳеҷ набинам ки туро нест

جز مهر و وفا هیچ نبینم که ترا نیست

То рӯй ту дидем дамӣ нест ки моро

تا روی تو دیدیم دمی نیست که مارا

Рӯеи басӯии қиблау дастӣ бдъо нест

رویی بسوی قبله و دستی بدعا نیست

Ҳарчанд ки сад мурда кунӣ зинда чу исо

هرچند که صد مرده کنی زنده چو عیسی

То ҷони надиҳади ошиқи длхстаҳ даво нест

تا جان ندهد عاشق دلخسته دوا نیست

Аҳлии саги кӯй ту шуд эй каъбаи мақсӯд

اهلی سگ کوی تو شد ای کعبه مقصود

Сайд ҳарамаст ӯ мкшш чунки раво нест

صید حرم است او مکشش چونکه روا نیست