Марои зи ишқ на ақл ва на дайн дунёе аст

مرا ز عشق نه عقل و نه دین دنیایی است

Чаҳ зиндагӣаст ки ман дорам ин чаҳ расвоӣ аст

چه زندگی است که من دارم این چه رسوایی است

Ҳадиси шавқи ҳамин бас ки сӯхтам бе ту

حدیث شوق همین بس که سوختم بی تو

Сухан якеаст дигарҳо иборат ороӣ аст

سخن یکی است دگرها عبارت آرایی است

Ҷудои зи Юсуфи худ то шудам яқинам шуд

جدا ز یوسف خود تا شدم یقینم شد

Ки чашм бастани ёқӯби айн бенаӣ аст

که چشم بستن یعقوب عین بینایی است

Чу сӯхтам мабар эй боди хокам аз дар дӯст

چو سوختم مبر ای باد خاکم از در دوست

Ки душманам накунад сарзаниш ки ҳар ҷое аст

که دشمنم نکند سرزنش که هر جایی است

зи нотавонӣ аз он каъбаи муродами давр

ز ناتوانی از آن کعبه مرادم دور

Хушаст каъба вале шарти раҳ тавоноӣ аст

خوش است کعبه ولی شرط ره توانایی است

Чу табъи ёри зи зикри фиришта май ранҷад

چو طبع یار ز ذکر فرشته می رنجد

Чаҳ ҷои дардисари ошиқон шайдое аст

چه جای دردسر عاشقان شیدایی است

Мазан бар оташи мо оби имшаб эй гиря

مزن بر آتش ما آب امشب ای گریه

Ки сӯзи синаи аҳлии чароғ танҳоӣ аст

که سوز سینه اهلی چراغ تنهایی است