Гар бмсҷди гузарӣ бо ин рух ва он чашми маст

گر بمسجد گذری با این رخ و آن چشم مست

Кофарамгар сад мусулмонро насозӣ бути параст

کافرم گر صد مسلمان را نسازی بت پرست

Оқибат аз ҳастӣ хади бугсалад эй офтоб

عاقبت از هستی خد بگسلد ای آفتاب

Ҳарки ҳамчун зарраи дил бар риштаи меҳри ту баст

هرکه همچون ذره دل بر رشته مهر تو بست

Кардем ҳиндӯии чашми ойӣнаи дор рӯй ғайр

کردیم هندوی چشم آیینه دار روی غیر

Рӯсиёҳаш кардӣу ойӣна аш додӣ бадаст

روسیاهش کردی و آیینه اش دادی بدست

Фитнаи рӯзи қиёмати срзнд аз хоки ман

فتنه روز قیامت سرزند از خاک من

Бар сари хоками дамӣ чун сарв агар хоҳӣ нишаст

بر سر خاکم دمی چون سرو اگر خواهی نشست

Бо вуҷӯди сарви нозии он чунин болои баланд

با وجود سرو نازی آن چنین بالا بلند

Баста тӯбо набошад ғайри ҳимматҳои паст

بسته طوبی نباشد غیر همتهای پست

Гар задӣ сангии бғирӣ бар дил девона хӯрд

گر زدی سنگی بغیری بر دل دیوانه خورد

Дигаронро сиришкаст ин санг ва моро дили шикаст

دیگران را سرشکست این سنگ و ما را دل شکست

Зон даҳон умед набӯд ҳеҷ соҳиб ҳастяш

زان دهان امید نبود هیچ صاحب هستیش

Бо вуҷӯд ҳастӣ аҳлии дарин умед ҳаст

با وجود هستی اهلی درین امید هست