Барқӣ ки зи наъли фарси сим танӣ хост

برقی که ز نعل فرس سیم تنی خاست

Оҳӣаст ки аз синаи хунин кафанӣ хост

آهی است که از سینه خونین کفنی خاست

Парвонаи сифати оташи ғайрати ҷигарами сӯхт

پروانه صفت آتش غیرت جگرم سوخت

Ҳргаҳ ки аз он шамъи бмҷлс суханӣ хост

هرگه که از آن شمع بمجلس سخنی خاست

Бар меҳнати Фарҳоди басии гиря ки кардам

بر محنت فرهاد بسی گریه که کردم

Ҳарҷо ки садои тбр кӯҳканӣ хост

هرجا که صدای طبر کوهکنی خاست

Бе бодаи ман имрӯзи басии тозаи димоғам

بی باده من امروز بسی تازه دماغم

Бӯеи магар аз ҷониби гул перҳанӣ хост

بویی مگر از جانب گل پیرهنی خاست

Ҳоли шаби аҳлӣ чаҳ шиносии ту ки ҳар субҳ

حال شب اهلی چه شناسی تو که هر صبح

Чун гули зи ?бирти ғунчаи лабии сим танӣ хост

چون گل ز برت غنچه لبی سیم تنی خاست