Дид чашмами пой ӯ бар хоку хок раҳ нагашт

دید چشمم پای او بر خاک و خاک ره نگشت

Хок дар чашмам чаро хоки раҳи он ма нагашт

خاک در چشمم چرا خاک ره آن مه نگشت

То надодами ҷон , табиб дил наомад бар серум

تا ندادم جان، طبیب دل نیامد بر سرم

Каси табиби дардмандони ҳасба ллаҳ нагашт

کس طبیب دردمندان حسبه لله نگشت

Ман на он мардум ки кас аз ҳоли худ огаҳ кунам

من نه آن مردم که کس از حال خود آگه کنم

Мардум аз дард ва касе бар дарди ман огаҳ нагашт

مردم از درد و کسی بر درد من آگه نگشت

Ваа ки он сангини дили кофари ниҳод аз хашму ноз

وه که آن سنگین دل کافر نهاد از خشم و ناز

Сад раҳами кишту пушаймон аз ҷафои як раҳ нагашт

صد رهم کشت و پشیمان از جفا یک ره نگشت

Шоҳи ҳасани онкас буд кўро буд ҳасану вафо

شاه حسن آنکس بود کورا بود حسن و وفا

Юсуф аз хӯбии бмлки ҳасан шоҳаншаҳ нагашт

یوسف از خوبی بملک حسن شاهنشه نگشت

Сабзаи он хат ба аҳлии чашма ҳайвон намӯд

سبزه آن خط به اهلی چشمه حیوان نمود

Ҳаркии Хизраши раҳнамоӣ роҳ шуд гмраҳ нагашт

هرکه خضرش رهنمای راه شد گمره نگشت