Оҳ каз дасти дили ин сина ришаст маро

آه کز دست دل این سینه ریش است مرا

Ҳар балое ки буд аз дил хешаст маро

هر بلایی که بود از دل خویش است مرا

Ман ки бегонаи зи хешами зи ғаму меҳнати ҳиҷр

من که بیگانه ز خویشم ز غم و محنت هجر

Чаҳ ғам аз меҳнати бегона ва хешаст маро

چه غم از محنت بیگانه و خویش است مرا

Нӯши васли тўмн аз неш бало ёфта ам

نوشِ وصل تو من از نیش بلا یافته‌ام

Лиззати нӯши ту аз талхӣ нешаст маро

لذت نوش تو از تلخی نیش است مرا

Гар дил аз захми ситам риш шавад ғам набӯд

گر دل از زخم ستم ریش شود غم نبود

Шаккарини лаъли лабати марҳам ришаст маро

شکرین لعل لبت مرهم ریش است مرا

Заҳри чашми ту агар талх кунад коми ҳама

زهر چشم تو اگر تلخ کند کام همه

Талхӣ кам маҳаллӣ аз ҳама бешаст маро

تلخی کم‌محلی از همه بیش است مرا

Ман магари каъбаи васли ту қиёмат ёбам

من مگر کعبه وصل تو قیامت یابم

Кини раҳи давр ва дарозӣаст ки пешаст маро

کین ره دور و درازی است که پیش است مرا

Ҳамчуи аҳлӣ чаҳ кунам гар накунам саҷдаи дӯст

همچو اهلی چه کنم گر نکنم سجده دوست

Бути пурситами ман ва ин миллат ва кешаст маро

بت‌پرستم من و این ملت و کیش است مرا