Аз рақибони ту сад хор ҷигар ҳаст маро

از رقیبان تو صد خار جگر هست مرا

Биҷуз аз дарди ту сад дард дигар ҳаст маро

به جز از درد تو صد درد دگر هست مرا

Масти он зулф чаҳ зиноам агар сар баравад

مست آن زلف چو زنارم اگر سر برود

Кофарамгар зсри хеш хабар ҳаст маро

کافرم گر ز سر خویش خبر هست مرا

Гарчи ман сӯхтаи як назар аз рӯй туам

گرچه من سوخته یک نظر از روی توام

Кӣ бхўршиди рахти тоб назар ҳаст маро

کی به خورشید رخت تاب نظر هست مرا

Носҳо , дида чу наргис кӣ аз он гули пӯшам

ناصحا، دیده چو نرگس کی از آن گل پوشم

Ақл агар нест турои чашм басар ҳаст маро

عقل اگر نیست تو را چشم به سر هست مرا

Бо ҳамаи сӯзи ҷигари шамъ бмн ме гиряд

با همه سوز جگر شمع به من می‌گرید

Зонка аз шамъ , дилии сӯхта тар ҳаст маро

زانکه از شمع، دلی سوخته‌تر هست مرا

Талхӣ сабр гирифтам бар ширин дорад

تلخی صبر گرفتم بر شیرین دارد

Бе ту чун сабр кунам сабр магар ҳаст маро

بی تو چون صبر کنم صبر مگر هست مرا

Борухи зарди нуҳуми сари барраат чун аҳлӣ

با رخ زرد نهم سر به رهت چون اهلی

Сарфи роҳ ту кунам тоср визр ҳаст маро

صرف راه تو کنم تا سر و زر هست مرا