Хуршеди авҷи иззати хубон моҳ рӯйанд

خورشید اوج عزت خوبان ماه رویند

Миъроҷи хоксорони ин бас ки хок кӯйанд

معراج خاکساران این بس که خاک کویند

Хомони зи ишқ Юсуф лофанд чун Зулайхо

خامان ز عشق یوسف لافند چون زلیخا

Ман ошиқ хамӯшам мардони зи худ нгўинд

من عاشق خموشم مردان ز خود نگویند

Аз ошиқони гурезон аигл машав ки эшон

از عاشقان گریزان ایگل مشو که ایشان

Май бар лаб ва нанӯшанд гул бар каф ва набавӣанд

می بر لب و ننوشند گل بر کف و نبویند

Рӯй ту эй париваш гар нест раҳзани ақл

روی تو ای پریوش گر نیست رهزن عقل

Баси ошиқони маҷнӯни девона аз чаҳ рӯйанд

بس عاشقان مجنون دیوانه از چه رویند

Лаби ташнагон каз он лаб доранд дар дили оташ

لب تشنگان کز آن لب دارند در دل آتش

Гар ташна шан бисӯзӣ об аз Хизр наҷӯянд

گر تشنه شان بسوزی آب از خضر نجویند

Аз саҷда батон шуд аҳлии рухи ту пурхӯн

از سجده بتان شد اهلی رخ تو پرخون

Бошад ду чашми гирён рӯй ту боз шӯйанд

باشد دو چشم گریان روی تو باز شویند