Хўшбос ки рӯзии гул умед барояд
خوشباس که روزی گل امید برآید
Равшан шавад ин зулмат ва хуршед барояд
روشن شود این ظلمت و خورشید برآید
Бенур намонад шаби торики каси охир
بی نور نماند شب تاریک کس آخر
Гар ма набӯд сабр ки ноҳид барояд
گر مه نبود صبر که ناهید برآید
Давлати з дар майкадаи ҷӯ зонка бҷомӣ
دولت ز در میکده جو زانکه بجامی
Дарвеши бсди ҳишмат ҷамшед барояд
درویش بصد حشمت جمشید برآید
Гули як ду се рӯзӣаст биёи соғар май гир
گل یک دو سه روزیست بیا ساغر می گیر
Сармаст гулӣ бош ки ҷовид барояд
سرمست گلی باش که جاوید برآید
Аз ғайри мҷуи файзи муҳаббат ки маҳол аст
از غیر مجو فیض محبت که محال است
Венаи мива маҳоласт ки аз бед барояд
وین میوه محال است که از بید برآید
Ёрони сухани рост ҳаминаст ки гуфтам
یاران سخن راست همین است که گفتم
Дар боғи ҷаҳон ҳарчӣ бакоред барояд
در باغ جهان هرچه بکارید برآید
Навмед машав аҳлӣ аз айём ки охир
نومید مشو اهلی از ایام که آخر
Мақсӯд шавад ҳосил ва умед барояд
مقصود شود حاصل و امید برآید