Кӣ буд ошиқ касе каз сӯхтани ғамгин буд

کی بود عاشق کسی کز سوختن غمگین بود

Ошиқ он бошад ки чун парвона дар оташ равад

عاشق آن باشد که چون پروانه در آتش رود

Кӯр кун аигриаҳ беёрам ки чун ёқӯби чашм

کور کن ایگریه بی یارم که چون یعقوب چشم

Кӯри беҳтар зонка беЮсуф бъолм бингарад

کور بهتر زانکه بی یوسف بعالم بنگرد

Баҳри коми дил агар бар ҷони нишонеи нахли ишқ

بهر کام دل اگر بر جان نشانی نخل عشق

Ғайри бори дили аҷабгар мива ӣӣ бориш буд

غیر بار دل عجب گر میوه یی بارش بود

Ошиқӣ талхасту морои талхтар кони нӯши лаб

عاشقی تلخ است و مارا تلخ تر کان نوش لب

намехӯрд бо ғайр ва аз ғайрати дили мо хӯн хӯрд

می خورد با غیر و از غیرت دل ما خون خورد

Кор агар бо ғайрати мард озмо уфтад зи ишқ

کار اگر با غیرت مرد آزما افتد ز عشق

Зан ба аз Фарҳод агар аз ҷон ширин нагзарад

زن به از فرهاد اگر از جان شیرین نگذرد

Нест дар дастами сари мӯеи валикини ҳамтем

نیست در دستم سر مویی ولیکن همتم

Яксар мӯяти бмлк ҳар ду олам мехирад

یکسر مویت بملک هر دو عالم میخرد

Ҳарки чун аҳлии ҳалоки лаъли ҷонбхш ту шуд

هرکه چون اهلی هلاک لعل جانبخش تو شد

Кофарамгар миннат аз исои Марям май барад

کافرم گر منت از عیسی مریم می برد