Гар чун Масеҳ аз лутф ӯ бар авҷ афлокем мо

گر چون مسیح از لطف او بر اوج افلاکیم ما

Як зарра хокем аз замини охир ҳамон хокем мо

یک ذره خاکیم از زمین آخر همان خاکیم ما

Бо он гули гулзори ҷони каси номи худ гул чун наад

با آن گل گلزار جان کس نام خود گل چون نهد

Ҳошо ки гӯйем ин сухани як мушт хошокем мо

حاشا که گوییم این سخن یک مشت خاشاکیم ما

Аз партави шамъи азалгар зинда шуд ҷон чун шарар

از پرتو شمع ازل گر زنده شد جان چون شرر

Мерад чу гардад давр азу зини ғуссаи ғмои кӣми мо

میرد چو گردد دور از و زین غصه غما کیم ما

Ҷое ки симурғи хирад дар қофи қудрат кам пурд

جایی که سیمرغ خرد در قاف قدرت کم پرد

Дар ҷилваи мо ҳамчуи магас ё раб чаҳ бе бокӣми мо

در جلوه ما همچو مگس یا رب چه بی باکیم ما

Дар гулшани алтоф ӯ хорӣ ниёзорад дилӣ

در گلشن الطاف او خاری نیازارد دلی

Аз хори хори табъи худ чун ғунча дил чокем мо

از خار خار طبع خود چون غنچه دل چاکیم ما

Некони сари афрози амали шибози даст шаҳ шуданд

نیکان سر افراز عمل شیباز دست شه شدند

Сар гашта аз бахти нигун чун сайд фитрокем мо

سر گشته از بخت نگون چون صید فتراکیم ما

Заҳри гунаҳ дар ҷон мо кардаст кори хештан

زهر گنه در جان ما کردست کار خویشتن

Аммо ҳануз аз лутф ӯ дарбанд тирёкем мо

اما هنوز از لطف او دربند تریاکیم ما

Ҳар чанд абр раҳматаш шавед зи мо гирди гунаҳ

هر چند ابر رحمتش شوید ز ما گرد گنه

Мағрур ҳам натавон шудан каз ҳар гунаҳ покем мо

مغرور هم نتوان شدن کز هر گنه پاکیم ما

Аҳлӣ бикуна зот ӯ каз фаҳми мо болотар аст

اهلی بکنه ذات او کز فهم ما بالاتر است

Натавон расед аз дараки худгар ҷумла идрокем мо

نتوان رسید از درک خود گر جمله ادراکیم ما