эй ба хотири сад ғубор аз рашки ту ойӣна ро

ای به خاطر صد غبار از رشک تو آیینه را

Карда чок аз дасти ту моҳи мунаввари сина ро

کرده چاک از دست تو ماه منور سینه را

Бо тан чун барги гули пашмина пӯшӣ карда Эй

با تن چون برگ گل پشمینه‌پوشی کرده‌ای

Зон бнўти нофаи пӯшади хирқаи пашмина ро

زان بنوت نافه پوشد خرقه پشمینه را

Аз миёни анбёءи меҳри набувват зон тест

از میان انبیاء مهر نبوت زان تست

Ганҷи илмии лоҷарами Меҳрӣ буд ганҷина ро

گنج علمی لاجرم مهری بود گنجینه را

Гар намое рӯй равшан кӣ дигар ойӣна гар

گر نمایی روی روشن کی دگر آیینه گر

Пардаи зангорӣ аз рух бар кашад ойӣна ро

پرده زنگاری از رخ بر کشد آیینه را

Дидаи рӯҳи аломин аз шарҳи садрат нур ёфт

دیده روح الامین از شرح صدرت نور یافت

Равшани он чашмӣ ки дид он сина бекӣна ро

روشن آن چشمی که دید آن سینه بی کینه را

Шуд шаб қадре шаби одина то махсӯси тест

شد شب قدری شب آدینه تا مخصوص تست

Ғоят қадараст азин нисбати шаби одина ро

غایت قدر است ازین نسبت شب آدینه را

Ончии ман дӯш аз қиём қоматат дидам бихоб

آنچه من دوش از قیام قامتت دیدم بخواب

То қиёмати ошиқами хоби шаби дӯшина ро

تا قیامت عاشقم خواب شب دوشینه را

Бо хаёлат аз азали аҳлӣ чу мебозад назар

با خیالت از ازل اهلی چو می بازد نظر

Рӯй бинмо як назари ин ошиқи дерина ро

روی بنما یک نظر این عاشق دیرینه را