Аҷаб ки шамъи шабӣ дар сарои ман сӯзад

عجب که شمع شبی در سرای من سوزد

Ман он ним ки касе аз барои ман сӯзад

من آن نیم که کسی از برای من سوزد

Маҷоли хоб чу шамъами бҳич паҳлу нест

مجال خواب چو شمعم بهیچ پهلو نیست

зи бскаҳи доғи ту сар то бпои ман сӯзад

ز بسکه داغ تو سر تا بپای من سوزد

Чунин ки оташи оҳам забона зад тарсам

چنین که آتش آهم زبانه زد ترسم

Ки оҳи ман дгариро биҷои ман сӯзад

که آه من دگری را بجای من سوزد

Агар фурӯ нахӯрам нола дар ҷигар бим аст

اگر فرو نخورم ناله در جگر بیم است

Ки ҳамдамони марои нолаҳои ман сӯзад

که همدمان مرا ناله های من سوزد

Шарори сина на танҳо балои ман аҳлӣ аст

شرار سینه نه تنها بلای من اهلی است

Ки ҳаркии мингрм дар балои ман сӯзад

که هرکه مینگرم در بلای من سوزد