Рахт ки перу ҷавонро бики назари сӯзад

رخت که پیر و جوان را بیک نظر سوزد

Чаҳ оташ аст надонам ки хушк ватар сӯзад

چه آتش است ندانم که خشک و تر سوزد

Ҳадиси нолаи ман котшӣ ҷигар сӯзаст

حدیث ناله من کآتشی جگر سوزست

Туро бигӯаш нагирад марои ҷигари сӯзад

ترا بگوش نگیرد مرا جگر سوزد

Бўсл агар қадре марҳам дилам кардӣ

بوصل اگر قدری مرهم دلم کردی

Бдоғи ҳиҷри ту ҷонами сад он қадри сӯзад

بداغ هجر تو جانم صد آنقدر سوزد

Дило чу сӯхтӣ аз ғам дигар чаҳ май тарсӣ

دلا چو سوختی از غم دگر چه می ترسی

з ҳастӣ ту чаҳ боқӣаст то дигар насузад

ز هستی تو چه باقی است تا دگر نسوزد

Давои доғи дилам сабр шуд чаҳ чора кунам

دوای داغ دلم صبر شد چه چاره کنم

Ки марҳами дилам аз доғи бештари сӯзад

که مرهم دلم از داغ بیشتر سوزد

Биболи худ ки тавонад парид ? сӯии ту шамъ

ببال خود که تواند پرید؟ سوی تو شمع

Ки аввали оташи шавқи ту болу пари сӯзад

که اول آتش شوق تو بال و پر سوزد

Сухан дуруст бигӯям , ситам буд аҳлӣ

سخن درست بگویم، ستم بود اهلی

Ки тӯтӣӣ чу ман аз ҳасрати шукри сӯзад

که طوطیی چو من از حسرت شکر سوزد