Қосид раседу буии хушӣ боз мерасад

قاصد رسید و بوی خوشی باز میرسد

Венаи буии хуши зёр сарафроз мерасад

وین بوی خوش زیار سرافراز میرسد

эй аз ду дидаи даври чунон дар дили манӣ

ای از دو دیده دور چنان در دل منی

Каз лаб гушӯданати бмн овоз мерасад

کز لب گشودنت بمن آواز میرسد

Ман зиндаам ббўии ту каз зулфи анбарин

من زنده ام ببوی تو کز زلف عنبرین

Буии хушати зи ҳинд ба Широз мерасад

بوی خوشت ز هند به شیراز میرسد

Бозо кигар ту бози ниёеи зи авҷи ноз

بازآ که گر تو باز نیایی ز اوج ناز

Кӣ мурғи рӯҳро бтў парвоз мерасад

کی مرغ روح را بتو پرواز میرسد

Бозо ки нест сабрам вагар сабри ҳам буд

بازآ که نیست صبرم و گر صبر هم بود

Ногоҳ марги хона барандоз мерасад

ناگاه مرگ خانه برانداز میرسد

Кӣ бӯи сабои зи ғунчаи мактуби мо барад

کی بو صبا ز غنچه مکتوب ما برد

Кин рози сари бмҳр ба ҳамроз мерасад

کاین راز سر بمهر به همراز میرسد

Аҳлӣ , турои зи лаъли лаби он Масеҳи дам

اهلی، ترا ز لعل لب آن مسیح دم

Саҳари сухани бпоиаҳ эъҷоз мерасад

سحر سخن بپایه اعجاز میرسد