Лаълат ба талхи гӯйии дил дар хурӯши орад

لعلت به تلخ گویی دل در خروش آرد

Май талху тунд бояд то хӯн Биҷӯш орад

می تلخ و تند باید تا خون بجوش آرد

Соқии зи фикру ақлами ҳушӣ ки буд кам шуд

ساقی ز فکر و عقلم هوشی که بود کم شد

Май даҳ ки мастӣ май бозами бҳўши орад

می ده که مستی می بازم بهوش آرد

Дар кӯии миФршон бехонимон шудам ман

در کوی میفرشان بی خانمان شدم من

Бошад ки раҳм бар ман ҳам мефуруш орад

باشد که رحم بر من هم میفروش آرد

Гршҳнаҳи муҳаббати мисатон ишқ гирад

گرشحنه محبت مستان عشق گیرد

Расвои зи хонаи беруни сад ҳрқаҳи пӯши орад

رسوا ز خانه بیرون صد حرقه پوش آرد

Гули рорхи ту сӯзад чун шамъи риштаи ҷон

گل رارخ تو سوزد چون شمع رشته جان

Гўлолаҳи ин фатилаи беруни зи гӯши орад

گولاله این فتیله بیرون ز گوش آرد

Соқии зулоли кавсар чун ваъда дар биҳишт

ساقی زلال کوثر چون وعده در بهشت

Май даҳ казин таҳаммул кӣ дарди нӯши орад

می ده کزین تحمل کی درد نوش آرد

Аҳлӣ чу маст мерад дар кӯии миФрўшон

اهلی چو مست میرد در کوی میفروشان

То қасри ҳури айнаш ризвон бадуш орад

تا قصر حور عینش رضوان بدوش آرد