То рӯзи ҳашар кам нашавад сӯзи доғи мо

تا روز حشر کم نشود سوز داغ ما

Ҳаргизи бимн ишқ намирад чароғи мо

هرگز به یُمن عشق نمیرد چراغ ما

Маст фароғатем боқибол май фуруш

مست فراغتیم باقبال می فروش

Хилват нишин бихоб на бинад фироқи мо

خلوت نشین بخواب نه بیند فراغ ما

Парвардаи ҳавои гулистони он гилӣм

پرورده هوای گلستان آن گلیم

Тоби насим хулд надорад димоғи мо

تاب نسیم خلد ندارد دماغ ما

Морости хуши гўортар аз оби зиндагӣ

ماراست خوش گوار تر از آب زندگی

Гар ёр заҳр мефиканд дар аёғи мо

گر یار زهر می فکند در ایاغ ما

Боғ гулӣаст ҳар варақи мо зўсФи дӯст

باغ گلی است هر ورق ما زوصف دوست

Домон гул баранд ҳарифони зи боғи мо

دامان گل برند حریفان ز باغ ما

Чун гул шукуфтаему дили оздаҳи ҳамчуи сарв

چون گل شکفته ایم و دل آزرده همچو سرو

Ҳар чанд хори ғами дамад аз боғи вроғи мо

هر چند خار غم دمد از باغ وراغ ما

Аҳлӣ чу лолаи доғи ғам ӯ ниҳон макун

اهلی چو لاله داغ غم او نهان مکن

То муддаии бхоки баради ршги доғи мо

تا مدعی بخاک برد رشگ داغ ما