Хоки раҳи хости серуми ёр ва чунон хоҳад буд

خاک ره خواست سرم یار و چنان خواهد بود

Ҳарчӣ ӯ бар сари мо хост ҳамон хоҳад буд

هرچه او بر سر ما خواست همان خواهد بود

Ҷон ман рафтӣ ва чун сӯрати биҷони барраат

جان من رفتی و چون صورت بیجان برهت

Чашми ман то бқёмт нигарон хоҳад буд

چشم من تا بقیامت نگران خواهد بود

Мерӯй сарви ман аз дидау ҷонӣ ки марост

میروی سرو من از دیده و جانی که مراست

Ҳамчуи об аз пят эй сарв равон хоҳад буд

همچو آب از پیت ای سرو روان خواهد بود

Ман бшкронаҳ кунам ҷони сипари тири ҳалок

من بشکرانه کنم جان سپر تیر هلاک

Гар ҳалоки ман аз он даст ва камон хоҳад буд

گر هلاک من از آن دست و کمان خواهد بود

Захми тирати талаби он рӯз ки ман хок шавам

زخم تیرت طلب آن روز که من خاک شوم

зи устихонҳои сифедам ки нишон хоҳад буд

ز استخوانهای سفیدم که نشان خواهد بود

Гар бдоғи ту рӯм то абад аз хоки маро

گر بداغ تو روم تا ابد از خاک مرا

Лолаи вори оташи дили шуъла занон хоҳад буд

لاله وار آتش دل شعله زنان خواهد بود

Гарчи хорами гулам аз хоки дамад чун ба раҳат

گرچه خارم گلم از خاک دمد چون به رهت

Сари ман хоки кафи пой сегон хоҳад буд

سر من خاک کف پای سگان خواهد بود

Қисса кӯтаҳ кунад ва бар дӯст фишон ҷони аҳлӣ

قصه کوته کند و بر دوست فشان جان اهلی

Чанд гӯйӣ ки чунинаст ва чунон хоҳад буд

چند گویی که چنین است و چنان خواهد بود