Чун ба занҷири муҳаббати баста ӣӣ пои маро

چون به زنجیر محبت بسته یی پای مرا

Афв бояд карданати девонагиҳои маро

عفو باید کردنت دیوانگی های مرا

Ман басар гар мерӯм ҷурмӣ надорам зонка ту

من بسر گر میروم جرمی ندارم زانکه تو

Ҳар дам оташ мефурӯзӣ деги савдои маро

هر دم آتش می فروزی دیگ سودای مرا

Аз ман девонагар нек ва бадӣ дидӣ маранҷ

از من دیوانه گر نیک و بدی دیدی مرنج

Рӯи мада дар хотири худ зишту зебои маро

رو مده در خاطر خود زشت و زیبای مرا

Ин қадари бенаии ман бас ки ҷузи хок дарат

این قدر بینایی من بس که جز خاک درت

Дар назар чизе наёяд чашми бинои маро

در نظر چیزی نیاید چشم بینای مرا

Зоҳиру пинҳон чаҳ пӯшам чун ту май бинии аён

ظاهر و پنهان چه پوشم چون تو می بینی عیان

Доғи пинҳони даруну ашки пайдои маро

داغ پنهان درون و اشک پیدای مرا

Бар ман маҷнӯн чаҳ ҳоҷати захми тират эй парӣ

بر من مجنون چه حاجت زخم تیرت ای پری

Баҳр ман тираст ва нашутур хори саҳрои маро

بهر من تیرست و نشتر خار صحرای مرا

зи остонати ҳамчуи аҳлӣ кӣ кунам паҳлуи тиҳӣ

ز آستانت همچو اهلی کی کنم پهلو تهی

Ҳам магари рӯзии аҷал холӣ кунад ҷои маро

هم مگر روزی اجل خالی کند جای مرا