зи фитроки савори ман , чаҳ миъроҷӣаст оҳӯ ро

ز فتراک‌ِ سوارِ من ، چه معراجی است آهو را

Сари он оҳӯеи гирдам , ки қурбон мешавад ӯ ро

سرِ آن آهویی گردم ، که قربان می‌شود او را

Нкўхўиии зи хубон , рашки ошиқи бор май орад

نکوخویی ز خوبان ، رشکِ عاشق بار می‌آرَد

Аз он некӯёни дил май даҳуми хубони бдхў ро

از آن نیکویان دل می‌دهم خوبان بدخو را

Ба миҳроби дуои абрӯӣ ӯ меҷӯям ва чун ман

به محراب دعا ابروی او می‌جویم و چون من

Дуъогӯеи сет дар ҳар гӯшаи он миҳроби абрӯ ро

دعاگویی‌ست در هر گوشه آن محراب ابرو را

Кунун сахтаст маҳрӯмӣ ки баъд аз ошноӣ ҳо

کنون سختست محرومی که بعد از آشنایی‌ها

Сари бегонагӣ бо ман буд он сарви дилҷӯ ро

سر بیگانگی با من بود آن سرو دلجو را

Аз он Юсуф чу ёқӯбами куҷо равшан шавад дида

از آن یوسف چو یعقوبم کجا روشن شود دیده

Ки бӯеи ҳам дареғ ояд зи ман он анбарин бӯ ро

که بویی هم دریغ آید ز من آن عنبرین‌بو را

Дили мангар парешон шуд мабодои зулфаши ошуфта

دل من گر پریشان شد مبادا زلفش آشفته

Сари чавгони саломати бод агар захмӣ расад гӯ ро

سر چوگان سلامت باد اگر زخمی رسد گو را

Ба ёди васл ӯ аҳлӣ макун афғон ки дар базмаш

به یاد وصل او اهلی مکن افغان که در بزمش

Малик чун дрнмӣ гунҷад ки ёди оради саги кӯ ро

ملک چون درنمی‌گنجد که یاد آرد سگ کو را