Даии назари дида бар он наъли сам тавсан кард

دی نظر دیده بر آن نعل سم توسن کرد

Сайқалӣ дид ки ойӣнаи ҷон равшан кард

صیقلی دید که آیینه جان روشن کرد

Дӯст шуд ёраму ёрони бмн ағёр шуданд

دوست شد یارم و یاران بمن اغیار شدند

Дӯст бингар ки ҳамаи халқи ҷаҳон душман кард

دوست بنگر که همه خلق جهان دشمن کرد

Ин на он буд ки шуд ҳмсхнми вақти видоъ

این نه آن بود که شد همسخنم وقت وداع

Ҷони ман буд ки мерафту сухан бо ман кард

جان من بود که میرفت و سخن با من کرد

Хор дар дидаи ман боди биҷой мижа ам

خار در دیده من باد بجای مژه ام

Гар дилам берух ӯ чашми сӯй гулшан кард

گر دلم بی رخ او چشم سوی گلشن کرد

Ошиқи ғмздаҳ бе ӯ чу бглшн бигузашт

عاشق غمزده بی او چو بگلشن بگذشت

Гулшан ӯ ду дили сӯхта чун гулхан кард

گلشن او دو دل سوخته چون گلخن کرد

Дили торики марои хона худ кард ва хуш аст

دل تاریک مرا خانه خود کرد و خوش است

Ки ба тири мижаи он хонаи пар аз равзан кард

که به تیر مژه آن خانه پر از روزن کرد

Соя бар арши барин кӣ бирасад чун хуршед

سایه بر عرش برین کی برسد چون خورشید

Ҳарки чун аҳлии мискин на дар ӯ мискин кард

هرکه چون اهلی مسکین نه در او مسکین کرد