Хати сабзӣ ки сар аз лаъл ту бархоҳад кард

خط سبزی که سر از لعل تو برخواهد کرد

Точаҳ бо ҷони ман хаста ҷигар хоҳад кард

تاچه با جان من خسته جگر خواهد کرد

Бар рухи ҳамчуи гулати сабза ки брмихизд

بر رخ همچو گلت سبزه که برمیخیزد

Растхезӣаст ки ҷони зер ва зибр хоҳад кард

رستخیزی است که جان زیر و زبر خواهد کرد

Рахнаҳо дар дил ман мекунад он хат дигарам

رخنه ها در دل من میکند آن خط دگرم

На ки розӣ баҳаминаст дигар хоҳад кард

نه که راضی بهمین است دگر خواهد کرد

Дар дили он рӯз ки оташ задӣ ам ме гуфтам

در دل آن روز که آتش زدی ام می گفتم

Кохри ин дӯди дилам дар ту асар хоҳад кард

کاخر این دود دلم در تو اثر خواهد کرد

Малики дили ҷои ту эй рашк батон хоҳад буд

ملک دل جای تو ای رشک بتان خواهد بود

Ту даруни ой ки ҷони азм сафар хоҳад кард

تو درون آی که جان عزم سفر خواهد کرد

Брҳмни ворам агар зинда дар оташи сӯзӣ

برهمن وارم اگر زنده در آتش سوزی

Кофарамгар дилам аз ишқ ҳазар хоҳад кард

کافرم گر دلم از عشق حذر خواهد کرد

Ёр бар турбати ағёр чу бод аз гузарад

یار بر تربت اغیار چو باد از گذرد

Аҳлии сӯхтаи дили хок басар хоҳад кард

اهلی سوخته دل خاک بسر خواهد کرد