Буд ки гиря бишӯяд хати гуноҳи маро

بود که گریه بشوید خط گناه مرا

Сифед рӯй кунад номаи сиёҳи маро

سفید روی کند نامه سیاه مرا

Агарчӣ хирман ақлам бсухт дар раҳи ишқ

اگرچه خرمن عقلم بسوخت در ره عشق

Хушам ки барқи карам пок карда роҳи маро

خوشم که برق کرم پاک کرده راه مرا

Хаёл рӯй ту басти он қадри бчшмми нақш

خیال روی تو بست آنقدر بچشمم نقش

Ки лавҳи сӯрат чин кард қиблаи гоҳи маро

که لوح صورت چین کرد قبله گاه مرا

Гуҳӣ ки хирмани гули хӯшаи чини оризи тест

گهی که خرمن گل خوشه چین عارض تست

Чаҳ ранг бошад азуи чеҳра чу коҳи маро

چه رنگ باشد ازو چهره چو کاه مرا

Ҳазар накар рақиби зобри гиряи ман

حذر نکر رقیب زابر گریه من

Магар ба чашм наёвард дӯди оҳи маро

مگر به چشم نیاورد دود آه مرا

Гуноҳи аҳлӣ аз он шуд ки дӯст афв кунад

گناه اهلی از آن شد که دوست عفو کند

Магар шафиъ кунад ашки узри хоҳи маро

مگر شفیع کند اشک عذر خواه مرا