То коми моҳи икшб аз диданаши баромад

هرکه را از چشم تر اشکی به دامن می‌چکد

Бисёр шаб чу дуздон аз равзанаши баромад

قطره خونی است گویی کز دل من می‌چکد

Дар дашт аз он ғизолон гирданд гирди маҷнӯн

تا به سوزن دوستی می‌دوزم یک چاک دل

Каз хӯни дили раёҳини пиромнши баромад

صدهزاران قطره خون از چشم سوزن می‌چکد

Ман масти пери дайрами кони гулбуни саодат

برق آه من سبب باشد گر از ابر بهار

Нахли гулӣ чу соқӣ аз доманаши баромад

قطره آبی گهی بر سرو و سوسن می‌چکد

Хуршеди худ чу дидам афзуди ашки ҳасрат

غرقه در خون خودم شب‌ها ز بس کز دود دل

Бовар макун ки комӣ аз диданаши баромад

بر سرم باران خون از بام و روزن می‌چکد

Он хирмани гул аз хат нанишонд фитнаи чандон

گل نه از باد هوا روید از آن خونابه‌ای‌ست

То аз бунафшаи дӯдӣ дар хирманаши баромад

کز دل مرغ سحر بر خاک گلشن می‌چکد

Аз бскаҳи рехти ошиқ аз дидаи хӯни бдомн

گرچه می‌گوید به قصد کشتم لعل تو تلخ

Силии зи хӯни дида то гарданаши баромад

آب حیوان از لبت زان تلخ گفتن می‌چکد

Он боғбон ки доим бо сарв ноз нозад

گر به چشم خون‌فشان دم می‌زنی اهلی ز عشق

Кӣ сарви хўшхромӣ аз гулшанаши баромад

شربت خون نیز از چشم برهمن می‌چکد