Бачаи меҳр ва чаҳ вафо бо ту нишинам дигар

از بتان دل برکنم گویم مسلمان دگر

То ба имрӯз чаҳ дидем ки байнем дигар

ناگهان روی ترا بینم پشیمان دگر

Ту ҷафо кор шудӣ мо зи вафои сайри шудем

تا دل آزاده در زنجیر زلفت بسته ام

Ту чунон гаштӣ ва мо низ чунинем дигар

با خود از دیوانگی دست و گریبانم دگر

Ҷой мо нест бкўӣ ту гузаштем аз он

خاطر از نظاره ات صد سال اگر جمع آورم

Гар буд хулди барин ҳам ки барӣнем дигар

یک نظر کز دیده ام رفتی پریشانم دگر

Дасти кӯтоҳӣ аз ингуна ки мо риндони рост

گر دلم داری نگه دوری نباشد زانکه من

Ҷузи гули ҳасрати азин боғ чаҳ чинем дигар

دل بشرط آن ترا دادم که نستان دگر

Сайди побстаҳ шудан то кӣу хорӣ то чанд ?

منکه عمری میگشودم عقده از کار کسان

Хези аҳлӣ ки бик ҷо нанишинем дигар

حالیا اهلی بحال خویش حیرانم دگر