Муаллим , он гули навро ба хор ва хас магузор

پیش خورشید رخش کی ماه گردد جلوه گر

Чу бо маниш нагузорӣ ба ҳечкас магузор

چشم کج بین آفتابی را دو می بیند مگر

Рухӣ ки аз дами гармам чу шамъи равшани гашт

گرچه میدانم نیایی سوی من شب تا به روز

Ба оҳи сарди рақибон булҳавас магузор

چشم بر راه تو دارم گوش بر آواز در

Насими гулшан ӯ атр ҳар димоғ макун

هرگزم جامی ندادی تا زچشمم خون نریخت

Маро чу булбули маҳрӯм дар қафас магузор

جرعه یی می میدهی آنهم بصد خون جگر

зи нахли қомат ӯ дасти ғайри кӯтаҳи дор

کی گذارم ناوکت کز رشته جان بگذرد

Чаҳ ҷой ӯ ки маро низ дастрас магузор

کاینچنین مرغی بدام من نمیافتد دگر

Чу қатъи орзӯӣ хеш мекунӣ аҳлӣ

خون اهلی گر سگت ریزد شرف دارد بر او

Ба орзӯии дилаши дасти ҳам нафас магузор

ور نپوشد خون خود از دیگران خاکش بسر