Марв аз дида чу барқу бмн зор бубахш

غم پریشان سازم از مستی چو زلف پرخمش

Борҳои сӯхта ӣӣ хирманам анбор бубахш

تا پریشان تر شوم ز آشفتگیهای غمش

Шарафи суҳбати гул маҳв кунад зиштии хор

من طبیب عشقم و دانم دوای دل نکو

Некии худ нигару ҷурми ман хор бубахш

زخم دل هردم ز داغی تازه باید مرهمش

Кард дили майли туу дида буд ашки афшон

اشک گرم عاشقان هر قطره بحر آتشی است

Ҳарчӣ дил кард бад-ӣни дида хўнбор бубахш

بلکه باشد بحر آتش قطره یی از شبنمش

Гар сари номаи гушойӣ будаш боди баҳор

من نه آنمردم که ترسم از هلاک خویشتن

Бигушо сунбул ва сад нофа тотор бубахш

گر اجل سستی کند دامن بگیرم محکمش

Ҳоҷатам аз шкрстони лабат ҳосил кун

هرکه دارد ساقیی چون او چکارش با مسیح

Нест худ ҳоҷати гуфтан ки чаҳ миқдор бубахш

جرعه نوش است آفتاب ما مسیح مریمش

Оқибати ҷони набарди ҳаркии ғам ишқ гузид

مست سودای توام از فکر عالم بیخبر

эй аҷал бигузару морои бағам ёр бубахш

کی بود مجنون سر و سودای کار عالمش

Гар чу шамъи саҳарат бод диҳад муждаи дӯст

هرکه چون اهلی سگ کوی پری رویی نشد

Ҳосили зиндагии хеши бик бор бубахш

گر ملک باشد که صاحبدل نخواند آدمش