Чун каъбаи ҳронкс ки нашуд шоди бкўиш

آن پریرو هرکه خواهد دست دل در گردنش

Гар қибла буд кас накунад рӯй биравяш

تا ندارد دست از عالم نگیرد دامنش

Ҳргаҳ ба табассум бикшод он даҳани танг

باشد از گمگشتگی یابی چو مجنون ره بدوست

Бар тнгдлон раҳм нашуд яксар мӯяш

ورنه آن آهوی مشکین کس نداند مسکنش

Аз бскаҳ кашад ғунчаи сифати рӯи баҳам аз хашм

برق حسن او نخواهد از درخشیدن نشست

Сад чок чу гул шуд дилам аз танагии хеш

تا نخیزد عاشق بیچاره دود از خرمنش

эй бод агар он навгули бирҳми бъошқ

کشته آن نرگس مستم که در هر گوشه یی

Зинҳор набахшид ту зинҳор бигӯяш

صد چو من افتاده شد از غمزه صیدافکنش

Гар хори дил озурдан булбул набӯд айб

اهلی دیوانه را گر همچنین سوزد جگر

Зиштаст агар бдрсд аз рӯй накӯяш

عاقبت خاکستری یابی به کنج گلخنش