Имшаб ки чароғи назарии чарб забон бош

ای دل گه وصلش بجوار دگران باش

Дил нарм кун эй шамъу марои марҳам ҷон бош

چشم تو فضول است خدا را نگران باش

Ҳасанати бсФои беҳтар аз он гашт ки будаст

چون عمر گرامی گذرد باد صبوحی

Зинҳор ки дар ҳасани вафои ҳам ба аз он бош

برخیز و دمی واقف عمر گذران باش

Хоҳӣ ки сарафрози шӯй дар ҳамаи олам

خواهی که نباشد خبر از تلخی مرگت

Чун сарви сеӣ рости дилу рост забон бош

پیمانه می پر کن و از بیخبران باش

Бегонаи шӯ аз мардум вагар ҳам битавонӣ

ای یوسف جان اهل نظر قدر تو دانند

Чун мардуми чашм аз назари хеш ниҳон бош

زنهار که دور از نظر بی بصران باش

Таълими фароғати даҳуми аидл ба ду ҳарфат

تا خون کسی دامن پاک تو نگیرد

Ошиқи шӯ ва дар сояи он сарв равон бош

واقف زنم دیده خونین جگران باش

Эксири Муродӣ ки кунад хоки зари сурх

اهلی که زند دم ز سفال سگ کویت

Гар митлбии хоки раҳи пер Муғон бош

گو خاک فدم همچو گل کوزه گران باش