Куштаам хори маломати ҳамаи пиромни хеш

من نه آنم که بنالم ز دل افکاری خویش

Хор гул кун ба ман аз барқи рухи равшани хеш

که مرا غایت کام است جگر خواری خویش

Завқи побӯси ту берун наравад аз дили ман

کام دل از تو نجویم که بسی خوش دارم

Гар ба байнами бмсли дасти ту дар гардани хеш

خار خار جگر و سوز دل و زاری خویش

Офтобии ту ва аз завқи висолати ҳамаи шаб

ای طبیب ار نکنی چاره من وقت خوش است

Чашми умеди гушойам ба дар равзани хеш

که من خسته خوشم نیز به بیماری خویش

Масти майхонаи чунонам ки гарм даст диҳад

گر نشد روزی من روز وصال تو بس است

Хишти он хона кунам то бқёмти тани хеш

شب تنهایی و کنج غم و بیداری خویش

Гӯшаи гулхани мо маскани он сармаст аст

صبر اگر یار بود در غم دل اهلی را

Ки бсди гулшани ҷинати надиҳади гулхани хеш

گر تو یارش نشوی بس بودش یاری خویش