Чун бхёл оядам сарви қбопўши хеш

بصبح وصل کشد این شب ستم خوشباش

Оварам аз шавқ ӯ даст дар оғӯши хеш

رسد بخانه ما آفتاب هم خوشباش

Ваа чаҳ хуши Андам ки ту масти нишинӣ барам

غمی که میرسد از دوست عاشقانه بکش

Вонкаҳ набинам дигар такяи гуҳати дӯши хеш

کسی همیشه نماند اسیر غم خوشباش

Чунки сиўолӣ кунӣ музтарибам дар ҷавоб

تو مرغ زیرکی از خار و گل منال ایدل

Бскаҳи ҳаме гум кунам аз суханати ҳуши хеш

چو خار و گل همه خواهد شدن عدم خوشباش

Гӯшам аз он лаб чаҳ ёфт давлати сари гӯше

ز بهر جام جم و آب خضر غصه مخور

Коши тўонстмии бӯса задани гӯши хеш

نه آب خضر بماند نه جام جم خوشباش

Чанд чу аҳлии зи даври лаби газам ва хӯн хӯрам

ز آفتاب به خیبت متاب رخ اهلی

Шарбатӣ охир бубахш аз лаб чун нӯши хеш

که بر تو نیز فتد سایه کرم خوشباش