Чанд сӯзем зи доғи дили биҳосли хеш

ره ز مستی بزنم باز به ویرانه خویش

Оҳи азин доғи дилу вои зи дасти дили хеш

چون مرا شوق تو بیرون برد از خانه خویش

Ҳарки дар даст ғамам дид бад-ӣни сӯхтагӣ

سنگ بر سینه زنان زان در دل می کوبم

Гуфт бозомада маҷнӯни сӯии сарманзили хеш

که ترا یافته ام در دل ویرانه خویش

Мигдозди ҳамаи шаби ҳмнФсми шамъи сифат

تو و بانک طرب انگیز نی و جام شراب

Бскаҳ аз оташи дил гарм кунам маҳфили хеш

من و خون جگر و نعره مستانه خویش

Донаи меҳри зи обу гул ёрон надамид

میدهی عاشق بی خویشتن از خود خبرش

Ҷои ин дона надидам биҷузи обу гули хеш

نه ز بیداد ز نی سنگ بدیوانه خویش

Инчунин сайди сифати кушта ки аҳлӣ афтод

حال اهلی برسانید به مجنون که کند

Ваа ки бар гирадаш аз хоки магари қотили хеш

گریه بر حال من و خنده بر افسانه خویش