Дар ғаматгар ҷони ғам парвар набошад гӯ мабош

ای اجل مهلت من ده که ببوسم دهنش

Чун ту бошӣ ҷони ман ҷон гар набошад гӯ мабош

دشمنم نیز مکُش تا بکُشد رشگ منش

Саҷда рӯй ту эй бути куфр ва имон манаст

چون شکایت کنم از دوست که خون ریخت مرا

Сар наме тобами азингар сар набошад гӯ мабош

هرکه شد کشته ز معشوق نباشد سخنش

Аз адами баҳри ту ҷон дар малик ҳастӣ омада

دهنش گفت که دردت کنم از بوسه دوا

Гар ту май гӯйии дарин кишвар набошад гӯ мабош

جای آنست که صد بوسه زنم بر دهنش

Юсуфи ҷон бо ту май бояд ки бошад ҳам нафас

مبتلای قفس تن نشدی طوطیِ جان

Гар туро эй хоҷаи сим ва зар набошад гӯ мабош

گر نبودی هوسِ آن لب شکّر شکنش

Гар дам обӣ диҳад соқии шароб кавсар аст

اهلی آن روز که چون لاله سر از خاک زند

Маст соқӣ бош агар кавсар набошад гӯ мабош

غرقه در خون جگر سوخته بینی کفنش