Нақши пой ӯ ки миҳроби дуо май ёбмш

در غمت گر جان غم‌پرور نباشد گو مباش

Саҷда шукрӣ кунам дар ҳар куҷо май ёбмш

چون تو باشی جان من جان گر نباشد گو مباش

Зуҳра дидан надорам аз ҷафои хуй ӯ

سجده روی تو ای بت کفر و ایمان منست

Гарчи бо худ боз дар айни вафои ваии ёбмш

سر نمی‌تابم ازین گر سر نباشد گو مباش

Ҷаври хубон оташ афрӯзасту меҳри оташфишон

از عدم بهر تو جان در ملک هستی آمده

Дар вафои он завқ набӯд каз ҷафо май ёбмш

گر تو می‌گویی درین کشور نباشد گو مباش

Баъди умрӣ чун гирифтам доманаш надаҳум зи даст

یوسف جان با تو می‌باید که باشد هم‌نفس

Гар нагирам ком аз ӯ дигари куҷо май ёбмш

گر ترا ای خواجه سیم و زر نباشد گو مباش

Хона ӣӣ каз барқи дидори бутӣ равшан нагашт

گر دم آبی دهد ساقی شراب کوثر است

Гар ҳарим каъба бошад бесафо май ёбмш

مست ساقی باش اگر کوثر نباشد گو مباش

Ман нмидонм ки ҷонаст инки дорам ё хаёл

کار ما لب‌تشنگان طوطی‌صفت شکرست و بس

Зини ду берун нест бории ошно май ёбмш

لب به خون تر کن اگر شکر نباشد گو مباش

Бар сари кӯии Муғони аҳлӣ ба кунҷи офият

یار باید مهربان اهلی مرا چون آفتاب

Подшоҳи вақт буд акнӯн гадо май ёбмш

یاری چرخ ستمگر گر نباشد گو مباش