Чун шишаи пурм аз ғами паймони гусали хеш

هرکه شد سویش چو سایه در قفا می‌افتمش

Бигзор ки холӣ кунам аз гиряи дили хеш

تا مرا با خود برد در دست و پا می‌افتمش

Гар сӯзиши парвонаи зи наздикӣ шамъ аст

زین هوس گر شب به سنگ از کوی خود راند سگان

Ман сӯхтам аз даврии шамъи чгли хеш

شب سگش خیزد از جا من به جا می‌افتمش

Доғи саги Кувайти ҳамаро хат ғуломӣ аст

بهر داد آیم به راه یار و چون پیدا شود

Мо низ ниҳодем барин хати сҷли хеш

می‌گذارم داد و اول در دعا می‌افتمش

Ҳқо ки баробар накунам айши ду олам

خون خورم شب دور از او چون مست خون خوردن شوم

Бо шодии гуҳи гоҳу ғами муттасили хеш

می‌روم در پای دیوار سرا می‌افتمش

Ҳарчанд ки аҳлии зи ҷаҳони меҳри гёҷст

می‌کشم مانند اهلی زلف آن زنجیر موی

Бӯе нишнидаст магари зи обу гули хеш

گرچه می‌دانم که در دام بلا می‌افتمش