намезадӣ тирӣ ба ғайр ва бар ҷигар хӯрдам зи рашк

عیبم مکن اگر (که) من هستم (خراب) عشق

Майли қатл дайгарӣ кардӣ ва ман мардуми зи рашк

کایزد سرشت (آبم و) خاکم بآب عشق

Бо ҳамаи шавқӣ ки дорам дай чаҳ будӣ бо рақиб

ساقی بیار (می) که برنکشد از چه غمم

Дидан рӯй туро тоқат наёвардам зи рашк

سررشته خرد که درو نیست باب عشق

Гуфтам аз озори душман шодмон гардад дилам

چون نحل موم کار خرد گرچه دلرباست

Лек чун озор ӯ кардӣ худ озордми зи рашк

موقوف یک نظر بود از آفتاب عشق

Бо вуҷӯди онкӣ ҷон дод аз дуои ман рақиб

مستی که خواب عشق ربودش دم نخست

Чун гузаштӣ аз паии тобут ӯ мардуми зи рашк

کی سر به صبح حشر برآرد ز خواب عشق

То бубинами домани васлат ба дасти дигарон

دنیا و آخرت همه از یاد برده است

Ҳамчуи аҳлии сар ба ҷайби нестии барадами зи рашк

اهلی که مست دوست بود از شراب عشق