Пуртӯйгар афканӣ дар чашм аз шамъи ҷамол

گر سنگ زدی بر من و آسوده دل تنگ

Чашми ман бтохнаҳ Эй гардад чу фонӯси хаёл

چون دل طپد از شوق تو بر سینه زنم سنگ

Коши чашмамро бар ореи вақти куштан то шавад

چون مور نیارم شدن از ضعف ولیکن

Косаи чашми пар аз хӯнами сгонтро суфол

پر رویدم آنگه که کنم سوی تو آهنگ

Ваъдаи дидори Лайлӣ чун ба ид афтода аст

شبها که فتد بر رخت از شمع فروغی

Ҷой он дорад ки гардад қомати маҷнӯни ҳилол

در جان من آتش زند آن عارض گلرنگ

Масти васлаш пар машав аидл ки мебояд кашид

گیرد ادبم دامن اگر نه چو حریفان

Дар шаби ҳиҷрони хумори мастии рӯзи висол

من نیز بدامان تو روزی زد می چنگ

Ҳасан ӯ каз дасти доноёни Аннани дили рабӯд

اهلی غرض است، ار سگ کو گفت برانند

Чун нигаҳ дорад дил аз ваии аҳлии шӯридаи ҳол

خواهد که نیارد بزبان نام من از ننگ