Мо таҳаммул бар ҷафоҳои ту эй гул ме кунем

گر صدهزار کاسه خون نوش میکنم

Гар ба хории ҳам он ҳам таҳаммул ме кунем

بر یاد دوست جمله فراموش میکنم

Ҳақи гувоҳи мост дар сидқи муҳаббат бо батон

برما ز عشق گرچه نگویی سخن ولی

Нокасегар ноҳақӣ гуяд тағофул ме кунем

صد نکته فهم از آن لب خاموش میکنم

Ҳаркасӣ дар ин чаман аз кшткорӣ хуррам аст

مشتی گدای سوخته ایم ای پسر مرنج

Мо чу мурғони такя бар шох таваккул ме кунем

بر شکر تو گر چو مگس جوش میکنم

Гарчи ҳасанат дар хаёли мо з хуршедаст беш

مجنون وشم ز آهوی چشم تو گوشه گیر

Беш аз он хӯбӣ ки мо бо худ тахайюл ме кунем

با شیر اگرچه دست در آغوش میکنم

Мо куҷо ва дидани хуршеди рӯят аз куҷо

ما عاشقیم و گر همه عالم دهند پند

Хилвати ҳасанат ба чашму дил тааммул ме кунем

مشنو که من نه پند کسی گوش میکنم

Гул ба дасти мардум ва дар пои булбули хори ғам

اهلی کجا به مصلحت پیر خرقه پوش

Коми худ мо ҳам хаёл аз бахт булбул ме кунем

ترک سهی قدان قباپوش میکنم