Девонаи ишқи туами маҷнӯни модарзоди ҳам

رفتیم برون زین چمن و هیچ نگفتیم

Дар ишқу мастӣ кӣ буд маҷнӯн чу ман Фарҳоди ҳам

ناچیده گلی صد سخن سخت شنفتیم

Ту сарви озоди манӣ ман бандаи ишқи туам

ماییم درین گلشن عیش از ستم بخت

Ворастааам аз банди худ ваз ҳар ду куни озоди ҳам

آن غنچه دلتنگ که هرگز نشکفتیم

Ман зиндаам аз ёди ту лекини ту сӯзигар маро

سودیم بپای همه کس چهره اخلاص

Раҳмӣ наёяд брмнт ҳаргиз наёрӣ ёди ҳам

با اینهمه گرد غمی از چهره نرفتیم

эй орзӯии ҷони мангар аз ғами ман хўшдлӣ

آن سوخته بیدل و یاریم که یکشب

Ҳаргиз мабодам икнФси ҷони биғму дили шоди ҳам

با همنفسی دست در آغوش نخفتیم

Давр аз тугар обӣ хӯрам чун пеш чашм ояд лабат

اهلی مخور افسوس گر افتاد دل از دست

Оби оташ сӯзон шавад хокам равад бар боди ҳам

بگذار که تا در پی دل باز نیفتیم