То кӣ бғири гӯйии ман чашм ва гӯш бошам

چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم

Ман ҳам забон барорам то кӣ хамӯш бошам

چون سگان ریش کهن را بزبان تازه کنم

Ман хоки остонамгар муддаӣ ғуломаст

عشق تو (گشت) چو پروانه مرا بهر جلال

Ин хоксорем ба кони худ фуруш бошам

نه چو بلبل ز پی شهره و آوازه کنم

Гар зери хок чун хами хишт аз серум бар оре

شوق من بیش ز اندازه چو حسن تو مرنج

Бинӣ каз оташи дил чун меБиҷӯш бошам

بر جمال تو نظر گرنه باندازه کنم

Хоҳам ки пеши хилқати мастона раҳ бигирам

ملک دل رخنه چه شد از تو نظر چون بندم

Лекини ту чун биёеи ман кӣ бҳўш бошам

تکیه بر ملک چه از بستن دروازه کنم

Ин бас ки аз ту гоҳе нешӣ хӯрам чу аҳлӣ

گر به اهلی ندهی از سر زلفت تاری

Ман кистам каз он лаб дар банд нӯш бошам

نسخه جان خرابش بچه شیرازه کنم