Дили кабоб аз лаъл ӯ чун аз дилаш берун кунам

من که از دور ترا بینم و مدهوش شوم

Ҳамчуи отшпораҳ ӣӣ часбида бар дил чун кунам

کی بود طاقت آنم که هم آغوش شوم

эй чу ҷон ҷо карда бар дилгар бтнгӣ аз дилам

گرچه ناز تو مرا جامه تن کرد قبا

Худ буруни рӯи ҷони ман ман чун туро берун кунам

کشته ناز تو ای سرو قباپوش شوم

Чарх бераҳм ва ту бади меҳр ва ман аз дил дар азоб

نالم از درد و زین ناله چو سودی نبود

Аз ту нолам ё зи дил ё шиква аз гардун кунам

گریه زار کنم آخر و خاموش شوم

Бар кунам аз кӯҳи санг ва бар дил аз ҷаврати занам

بس که شیرینی گفتار تو هوشم بربود

Оқибат аз дасти ҷаврати кӯҳро ҳомӯн кунам

نشوم پند کسی گر همه تن گوش شوم

Гар бдўзх ҳамчунин гирён барандам рӯзи ҳашар

اینکه چون اهلی دلسوخته نالم زانست

Дӯзах аз сайлоби ашки хештан Ҷайҳун кунам

که مبادا ز ضمیر تو فراموش شوم