Ба зери сояи гули хуфтаи Лайлӣ

به زیر سایه گل خفته لیلی

Ғами маҷнӯн ба дашт ва дар чаҳ донад

غم مجنون به دشت و در چه داند

Ҷафои хору гармои биёбон

جفای خار و گرمای بیابان

Касе донад ки уштур ме чароанд

کسی داند که اشتر می‌چراند