Фитрат одамаст як ҷавҳар

فطرت آدم است یک جوهر

То чаҳ чизаши қазо қарин карда

تا چه چیزش قضا قرین کرده

Нутфа ӣиро зи покии тинат

نطفه یی را ز پاکی طینت

Ҷавҳари лаъл оташин карда

جوهر لعل آتشین کرده

Дайгариро чу оби чашми фақир

دیگری را چو آب چشم فقیر

Шабнами хок раҳ нишин карда

شبنم خاک ره نشین کرده

Пас ризои даҳ лои бҳкми қазо

پس رضا ده لا بحکم قضا

Ки қазои иқтизо чунин карда

که قضا اقتضا چنین کرده