Аё шаҳӣ ки бҷони аҳлят гуҳар ифшоанд

ایا شهی که بجان اهلیت گهر افشاند

Нишоед онкӣ кунад каси дареғи азуи динор

نشاید آنکه کند کس دریغ ازو دینار

Раҳе бар ту ки дарёии пар дарӣ омад

رهی بر تو که دریای پر دری آمد

Ки то даҳонаш пар аз дар кунӣу сими нисор

که تا دهانش پر از در کنی و سیم نثار

Бсухт ғайрива чу ман номдаҳ азон Мансур

بسوخت غیرو چو من نامده ازان منصور

Ки дар тариқи сухани шоирами равиши ҳамвор

که در طریق سخن شاعرم روش هموار

Агар чаҳ шуд дили волаи бароаи зеру зибр

اگر چه شد دل واله براه زیر و زبر

Чҳози нӯш яке дид ҷонам аз озор

چهاز نوش یکی دید جانم از آزار

Латифи халқӣ к-эйам наёварам анда

لطیف خلقی کایم نیاورم انده

Агар наёбам ман бахт шуд зарар дар кор

اگر نیابم من بخت شد ضرر در کار

Шуд дили барраи орзӯеи к-эии ёвар

شد دل بره آرزویی کای یاور

Аз нӯш яке ёбам ман бахти зарар

از نوش یکی یابم من بخت ضرر

Дили рози яке орзӯеи амни ҳзр

دل راز یکی آرزویی امن حضر

Шуд бҳрўии айвони шикебами абтар

شد بهروی ایوان شکیبم ابتر

Анояти азалам буд номзад дар шеър

عنایت ازلم بود نامزد در شعر

Ки шуд тамоми бқонўни фикрати ин меъёр

که شد تمام بقانون فکرت این معیار

Аз он лақаб шудаи қонӯни Фкртш алҳақ

از آن لقب شده قانون فکرتش الحق

Ки соли ҳиҷрати азин номоварӣ бишумор

که سال هجرت ازین نام آوری بشمار

Лаб аз санои ту дар гуфтан дуо пуед

لب از ثنای تو در گفتن دعا پوید

Ҳамеша то ки ҷаҳон бошаду фалаки даввор

همیشه تا که جهان باشد و فلک دوار

Мудоми малики турои боду шаҳ нишон бошӣ

مدام ملک ترا باد و شه نشان باشی

Ҷаҳони паноҳ ту бошӣу шоҳи гетии дор

جهان پناه تو باشی و شاه گیتی دار

Яқин ки холӣ ва пар бошад ва буд ёрб

یقین که خالی و پر باشد و بود یارب

Ҳамеша пари кафат аз симу холӣ аз ағёр

همیشه پر کفت از سیم و خالی از اغیار

Нигоҳ то дами явми алҳсиби дори ҷаҳон

نگاه تا دم یوم الحسیب دار جهان

Бпоӣу душман аз афсурдагӣ бхок сипор

بپای و دشمن از افسردگی بخاک سپار